Proloog Crossing Border

Over twee weken begint het Crossing Border Festival, dat dit jaar drie steden aandoet met een programmering vol met optredens, voordrachten, filmvertoningen, lezingen, interviews en meer. Tussen 16 en 19 november breng ik als writer in resident vanuit Den Haag en Antwerpen dagelijks verslag uit van mijn bevindingen op dit toonaangevend cultureel festival dat is gericht op een mengvorm van muziek, film en literatuur.

Waar ik in het bijzonder naar uitkijk is de samenwerking met de vertaler die mijn verslagen zal vertalen naar het Engels, zodat het dezelfde avond nog online staat op deze blog. Wie is die persoon die namens mij spreekt in een andere taal? En waarom mag hij zich ongehinderd achter mijn woorden schuilen? Hoe kan ik hem zichtbaar maken? Hem een stem geven die de strijd aangaat met die van de schrijver.

"Mijn naam is Brendan Monaghan. 33 jaar, vertaler van beroep.”

Gedurende het festival zet ik de achtervolging in; vanuit hotels, taxi’s, treinen en steden doe ik speciaal voor The Chronicles verslag van mijn bevindingen op het festival, en van de klopjacht op mijn literaire hoofdpersoon gedurende deze dagen: Brendan Monaghan. Ik sta ’s nachts achter de laatste deur die dichtgaat en zit bij het krieken van de dag alweer aan de ontbijttafel met mijn krant en croissant, zodat niets aan mij voorbij zal gaan, en ik u uitvoerig kan berichten over de opvallende reeks van gebeurtenissen die elkaar tijdens het festival opvolgen, en de dubieuze presentie van Monaghan, die bij vrijwel al die incidenten betrokken is.

De dagen zijn geteld dat vertalen een veilig en anoniem beroep was.