blog 4 - Siham

Ik heb vannacht heel raar gedroomd en ik wil het delen met jullie, zodat als iemand dit in de toekomst droomt, het belangrijke al verwerkt is. Daar gaan we:

"Zij staat midden in de roos van de tornado, voelt niets dan verwarring. Haar voeten niet. Bewustzijn, niet. de herfstbladeren raken haar oren, neus en lippen. Haar zintuigen sputteren tegen en even wil zij meewaaien in de hoos. Weg van zwaartekracht, mee met natuurkracht. Innerlijk gevecht is zwaarder dan dat van buitenaf, soms en zij bevindt zich daar."

Op z'n kop zie je dingen net iets anders dan anders. Een omgekeerde boomstam is in alle seizoenen even teder, dat wel. Toch is ook een voedende boomstronk anders dan anders, zo op z'n kop. De takken zijn als wortels die de grond niet raken kunnen en de stam hangt aan haar begin, niet aan het einde van haar kracht. De bladeren, als die er zijn dan, vallen net als altijd naar beneden, maar nu naar het hoogste punt van de onderkant. En hey, mens. Kappen maar, met dat kappen, bedoel ik. Tenzij je zin hebt om de hemel te betreden met het doel een papiertje in handen te krijgen, doe dan maar je uiterste best. De boom kappen moet namelijk op grote hoogte gebeuren en die zware stam valt naar benee. Echt, mens, dat is nog eens moeite doen voor je centen. Zaadjes planten. Net zo. Degenen die de meeste, mooiste bomen willen planten. Zij zijn degenen die zich het meest omhoog moeten werken. Net als in het echt, lijkt het wel hè? Die omgekeerde boom? Dat op je kop staan? Probeer het eens, mens! Geef de natuur een op z'n kopje en redt de wereld.

Wat nu als dan de zon ook niet meer van boven, maar van onder kwam? De aarde die normaal al warmte met zich meedraagt, zou stralen als de zon. Positieve energie vanuit de bodem, in plaats van fossiele, mens afhankelijk makende, oorlog veroorzakende brandstoffen. Zoete, zoete zon, vanonder de voeten die het hele lichaam vitamine D en meer geluk zou brengen. De regen zou onvruchtbaar land direct troosten en voeden met de levensadem en ik durf te wedden dat storm niet in de buurt zou komen van mensenlevens. NASA is op zoek naar een nieuwe 'moeder aarde', een adoptievrouw voor ons allen. NASA vergeet echter te denken aan moederliefde in haar meest pure vorm. De omgekeerde zon. Binnenstebuitenzonnetje zal ons koud maken, letterlijk waarschijnlijk. Dus ik heb nagedacht en ik heb een nieuw plan. NASA, ga eens op je kop staan? Ik wed dat alles er mooier uit zou zien dan in een andere mama, dan mama aarde. Ik durf er mijn ondersteboven-zijn voor op te geven.

"De zon vlucht voor alle glimlachjes die een weekend lang hebben gestraald. Het werd de zon teveel, te fel. De natte tegels verwelkomen haar dagelijkse en dat is twee keer slikken. In alle vermoeidheid, temidden van energie, slaapt zij haar roes uit. De naam van het weekend is toepasselijk. Crossing Borders. Zij heeft grenzen overschreden en het heeft haar goed gedaan."