GESCHREVEN DOOR
%20Luay%20Al%20Ganim.jpg&w=1920&q=75)
Ibe Rossel (BE)
Ibe Rossel (1999) is een Vlaamse schrijver en studeerde Enge…
VERTAALD DOOR
%20Aqueene%20Wilson.jpg&w=1920&q=75)
Mikayla Vieira Ribeiro (CW)
Mikayla Vieira Ribeiro is schrijver, onderzoeker en vertaler…
Ibe Rossel - 2
06 November 2026
1.
Naast me op de trein richting Den Haag zit een grasgroene papegaai. Of ja, zitten is niet het juiste woord. Het is niet dat dit majestueuze wezen zijn benen over elkaar heeft geslagen om nu op zijn dooie gemakje de krant door te nemen, aktetas op het aanpalende treinzitje. Ik weet niet welk werkwoord er gebruikt wordt om de positie van een papegaai te benoemen. Laten we zeggen dat hij rust. Zijn klauwen zacht klemend om de hand van een jonge vrouw met peper-en-zout krullen, de metgezel van de papegaai. Eerst denk ik dat het een halsbandparkiet is, maar het groen lijkt nog een tik gesatureerder, fluorisicerend bijna, alsof het zou oplichten in een donkere kamer, je beschermen in het verkeer. Ik tuur nog wat langer naar het plaatje met papegaaiensoorten op mijn telefoonscherm. Een edelpapegaai, dat kan kloppen. Is dit ongewone tafereel, deze vogel naast mij, een omen vraag ik me af. En zo ja voor wat?
Ik krijg een sms van iemand. Hij vraagt me waar ik aan zit te denken tijdens mijn treinreis. Ik zeg: er zat een hele mooie papegaai naast me en dan was ik aan het nadenken over de symbolische betekenis daarvan, dat staat blijkbaar voor expressie en communicatie en dan dacht ik ah goed teken voor zometeen want ik ga een groep nieuwe mensen ontmoeten, maar toen dacht ik ah maar een papegaai staat ook voor praatziek zijn en je mond niet kunnen houden dus nu weet ik het niet meer.
Hij gaat niet echt in op de inhoud van mijn bericht. Hij vraagt: heb je stress?
Ik zeg: nee, ik vind het gewoon spannend.
Zo spannend dat ik naar betekenis zoek in een papegaai, maar tot die conclusie is hij duidelijk zelf al gekomen. Ik ben blij dat ik niet ook nog de Hindu godin Minakshi, die vaak wordt afgebeeld met een groene papegaai, heb vernoemd in mijn sms.
2.
In Het Mauritshuis bots ik op de bekendste vogel van Nederland, Donald Duck buiten beschouwing gelaten. Het Puttertje door Carel Fabritius. Eigenlijk is dat vogeltje tegen die witte achtergrond een distelvink. Een distelvink kan een puttertje worden wanneer die in gevangenschap leert om met een vingerhoedje aan een kettinkje water te scheppen, lees ik. Er zijn geen aanwijzingen op het schilderij die indiceren dat de distelvink van Carel Fabritius dit kan, gaat de tekst verder. De groene papegaai op de trein droeg een halsbandje.
Een meisje spreekt me aan. Ze vraagt me of ik een foto van haar wil nemen bij het schilderij. Ik vraag haar of ze de roman van Donna Tartt heeft gelezen. Ze knikt. Ik haat het woord pretlichtjes. Ze schitteren in haar ogen wanneer ze aan het boek denkt. Ik neem de foto.
3.
Die avond hoor ik Julien Staartjes een van zijn romanpersonages beschrijven als een ‘niets-aan-de-hand-jongen’. Zo moet ik vaker zijn. Een niets-aan-de-hand-meisje. Er was ook niets aan de hand. Het was prima. De papegaai was geen omen, goed of slecht. Simpelweg een papegaai. Bob Vanden Broeck zit ook op het podium. Ik moet denken aan een paar van zijn zinnen uit het gedicht dat me altijd doet huilen.
‘pimpelmees, kuifmees, kraai.
ze komen, ze gaan. ze komen, ze gaan.
bonte specht, eekhoorn, wolk, kraai.
ze komen ze gaan.
je vader, je moeder.’
distelvink, edelpapegaai.
























.png&w=256&q=75)




























