Spring naar de hoofdcontent
language

GESCHREVEN DOOR

https://studio-twin-archive.ams3.cdn.digitaloceanspaces.com/websites/media/crossing-border/Foto Ibe Rossel (c) Luay Al Ganim.jpg

Ibe Rossel (BE)

Ibe Rossel (1999) is een Vlaamse schrijver en studeerde Enge…

VERTAALD DOOR

Mikayla Vieira Ribeiro (c) Aqueene Wilson.

Mikayla Vieira Ribeiro (CW)

Mikayla Vieira Ribeiro is schrijver, onderzoeker en vertaler…

Ibe Rossel - 1

07 October 2026

Mijn eerste en tot dusver enige bezoek aan Den Haag, is getekend door de geur van mierzoete vanille bodyspray, tienerjongenszweet slecht gemaskeerd met AXE, en beige gevlekte tourbusgordijntjes die nog nooit gewassen zijn en waar je je hoofd absoluut niet tegenaan moet vlijen. Ik was dertien en op schoolreis. Andere gewaarwordingen oproepen dan die bus? Moeilijk. Dat we Escher in het Paleis bezochten, dat weet ik nog. Dat ik walging voelde, dat ook. Ik heb een persoonlijk probleem met Escher, vrees ik. Er zit een afkeer in mij die maar niet gaat liggen. Zelfs nu ik zijn naam intik op mijn laptop en zijn werk voor me opdoemt, in het klein, een vertaling in pixels, draait mijn maag om. Ik kan mijn vinger er niet opleggen, waarom maken deze tekeningen van een ontegensprekelijke, krankzinnig getalenteerde man die niets verkeerd heeft gedaan me zo misselijk?

Op zijn wikipedia pagina staat er onder het kopje ‘invloeden’ als eerste: Wiskunde. Misschien is dat het probleem, als er een zaak is waar ik niet beïnvloed door kan worden is het dat. Cijfers, systemen, logica als kwikzilver onder mijn aanraking, het glipt weg, valt amper te vatten. Ook een herinnering uit die tijd: mijn vader die tevergeefs goniometrie probeert uit te leggen de avond voor een toets en ik die koppig blijf beweren dat het coniometrie is. Het onduidelijke handschrift van mijn leerkracht op het krijtbord had in mijn beleving de G in een C veranderd. Meer belang hechten aan een woord, een slordig geschreven letter, dan de basisprincipes van de wiskunde, ik vrees dat dit genoeg zegt over mijn sterktes en zwaktes. “Ik speel een vermoeiend spel” zou Escher ooit gezegd hebben. Insgelijks.

Ach, de afwezigheid van mijn wiskundeknobbel is de makkelijke verklaring, de guitige uitweg. Ik vrees dat het veel eerder de beklemming in Eschers werk is die de afkeer installeerde. Dat elke trap in een andere trap overgaat, de geometrische gevangenis. Is dat dan niet ook Escher zijn punt? Dat er niet valt te ontsnappen uit het doolhof, dat elke uitgang weer een andere ingang is? Dat er geen einde bestaat, maar ook geen begin? Dat verlichting onmogelijk is? Dat alles zich maar blijft herhalen? Ons leven als een mise-en-abyme? Een mens, laat staan een dertienjarige, zou voor minder in een existentiële crisis sukkelen. En toch zijn velen wel in staat de schoonheid daarvan in te zien, blijkt uit Eschers blijvende populariteit. Steeds hetzelfde aantreffen, geen veranderingen, geen verrassingen, brengt ook berusting.

Het lot wil dat naast wiskunde, berusting mijn tweede grootste lacune is. Ik wil niet berusten! Laat er altijd wat te veranderen zijn, wat bij te leren, wat te beleven! Den Haag, tweede keer, goede keer. The Chronicles op Crossing Border als een herhaling, nee een optimalisatie, van mijn schoolreisje als dertienjarige. De gedeeldheid, de spanning, de pret, de leergierigheid. Geen wiskunde, geen berusting, en geen tienerjongenszweet, gelukkig.

Background

Partners

Logo denhaag
NLF
Fonds21
De Groene Amsterdammer
gau
TRIBE hotel
dioraphte
HNT
hvg
cjp
studio twin
academy of art
white rabbit
pluim
meulenhof
orion
meridiaan
bezige bij
De geus
querido
promtheus
koppernik
vaillant
ooievaarspas
Faber
Uitgeverij oevers
cossee
Arbeidspers
Parade_logo
UL
HomeAgendaOver

Crossing Border 2026