Sholeh blog 2

Schrijven in een andere taal is als naar een feest gaan waar je niemand kent. Zonder bang te zijn dat je er gek uitziet, doe je waar je zin in hebt. Drinken? Dansen? Verzonnen verhalen vertellen? Of juist jouw alle eerlijkste gedachten delen? Je kent de mensen niet goed, dus je bent niet bang voor hun oordeel. Je kent de woorden, de grammatica niet zo lang dus je bent niet bang om ze te gebruiken op een manier dat jij het wil, dat het beter bij je moedertaal, je cultuur past. Je bent niet bang om de diepste en ingewikkeldste woorden uit te spreken. Wanneer je je pijnlijke verhalen in een vreemde taal vertelt, voelt het minder eng dan in je moedertaal. De woorden dragen lichtere emoties waardoor het je minder energie kost om de zware verhalen die al jaren in je keel zitten op te tillen en weg te gooien.

‘Vijftien jaar lang heb ik geen woord verteld over een van de grootste pijn in mijn leven. Mijn taal waarvan ik alle hoekjes kende, liet het niet toe. Maar in het Nederlands schreef ik er een boek over. Ik werd dronken, ziek, duizelig in dit feest en danste totdat mijn hele lichaam pijn deed. Ik maakte vrienden en proefde vreemde en nieuwe smaken. In het feest van schrijven in een andere taal mocht ik mijn zware rugzak even neerzetten en dansen met blote voeten zonder enige angst of aandacht voor mensen die naar mij keken.’ zeg ik tegen de druppels van Aras rivier die nu in mijn hotelkamer in het centrum van Den Haag, in een kan, naar de lege straten staan te staren. Op de achtergrond is muziek van de livestream van het festival via mijn laptop te horen maar ik denk nog steeds aan de woorden van een van de festival gasten over de rol van eigenervaring en onderzoek in het schrijven van een boek.

Zaterdag ga ik over mijn werk vertellen in Theater aan het Spui. Alle stoelen zijn bezet door onze grote ongenode gast die onderuitgezakt en boos naar ons kijkt. Ik zeg tegen mijn druppels dat ze niet jaloers hoeven zijn op de grote raaf in de studio. Ik ben niet van plan om een raaf mee naar huis te nemen, niet omdat hij er te slim voor is maar omdat het te gevaarlijk is voor een boom die net haar wortels heeft afgeveegd om een vogel als huisgenoot te hebben.