blog 2 asha

gisteravond om 23:00 kwam ik aan in hotel mercure in den haag en stuurde filmpjes van de kamer en badkamer naar j, reactie nul

jus over mijn laptop tijdens het ontbijt, na twee uur facetime met een vriend in berlijn werk ik vandaag in de hotelkamer aan mijn presentatie over mondzorg bij kinderen, iets wat ik afgezegd dacht te hebben maar toch moet gaan doen morgen heen en weer naar utrecht het is oktober maar je merkt dat alleen ‘s nachts en ik heb niets van halloween meegekregen

malbec is besteld, pinot grigio is besteld, we hebben een notenallergie, hoog cholesterol door teveel frituur in de verenigde staten, en overgeeffobie

ik neem een derde glas malbec, wil de biefstuk hoewel ik had opgegeven dat ik vegetarisch eet

‘het risico dat je loopt is dat mensen schrijven over hoe fucking moe ze zijn’

of ‘risico lopen is iets waar mensen over schrijven omdat ze zo moe zijn’

‘i deleted a tweet, now my tweets are shallow and positive, people on twitter with 50.000 followers are the meanest, angriest’

‘what pisses me off most is that when you give an interview, they not only change your words, but they also change the questions’

de eerste keer dat ik voor mijn moeder moest liegen was toen ze driekwart van de whiskyfles in de gootsteen leegschonk en het aanvulde met water, ik was toen vier,

‘de rondvaartboot kwam met de neus tegen andere boot, alles viel, we moesten nog een heel rondje, je hoort nooit dat het mis gaat op een rondvaartboot’

‘ik wil bloggen op een schip’

na twee uur zitten nog geen hoofdgerecht, ik ben mijn sigaretten vergeten en iemand anders zoekt naar haar kreteksigaretten maar die is ze ook vergeten, een derde kijkt tevergeefs of er een automaat is, dus we gaan sigaretten halen bij een toko, roken en weer zitten

‘van kamperen word je creatief, maar ik heb nog nooit gekampeerd behalve lowlands waar alles klaar was gezet’

‘ik kan nergens meer tegen, chronisch oververmoeid altijd hoofdpijn’ ik wist dat ik goed was in liegen toen ik altijd het spelletje won waarbij geraden moest worden in welke hand de steen zat en iedereen mij in hun team wilde, ik was toen vijf

‘ik heb één jaar huilend in een pizzeria gewerkt na mijn master’

‘ik moet de wc en keuken delen maar ben superblij met mijn eigen douche’

kotsende pissende mensen in de nachtbus, achtervolgd worden in de tram

‘en opeens lag er een tand naast me op de stoel’

‘wilt iemand nog een brownie?’

er wordt een toetje gedeeld maar niet de vork

‘op mijn basisschool kun je nu spaans studeren’

‘ik inspireer niet tot hoogtepunten’

na het toetje tegen 22 uur, we kunnen het laatste praatje nog halen van het festival ‘of gewoon nog another drink or go back to your room, it’s up to you’

opeens loopt iemand weg

terug in mijn hotelkamer zacht pulserend licht

van een reclamescherm aan de overkant

wat j zegt is gebrek aan ideeën

alles heeft een sprookje

alles dat is gegeten ontbreekt

alles is verloren en niets is weggelaten

je weet het pas als je de mop zelf vertelt

morgen gaan we het festival in