GESCHREVEN DOOR

Asha Karami (NL)
blog 3 asha
02 November 2019
waarom vertelt deze persoon zijn verhaal ik kan niet uitleggen wat we gemeen hebben en dat is wat we niet meer gemeen hebben
we inspireren elkaar te zijn als het westen en bruce springsteen is die romantische manier van zien uit een klein dorp of opgroeien ergens afgelegen ik heb ook niet gegeten dit is groepstherapie wat voor herhaling is dit
j hangt rond
waarom zou ik een seksscène moeten rechtvaardigen?
buiten de zaal wachten dit is de manier om jezelf te herhalen ik blijf zonder reden, ik ben een waarnemer en wil begrijpen wat er gebeurt
het gaat over amerika en het gaat over rijkdom een onuitsprekelijk leven in de literatuur midden in de nacht zwetend wakker in een benauwde kamer weerstand tegen de onherroepelijke beweging
oude man continu knikkend de complexiteit van emoties van verlaten of blijven ik sta altijd aan de kant bij feesten en praat met niemand hier zijn vier mensen die geen geld uitgeven niet beïnvloed worden gedwongen om te stoppen planeten achter hem we zijn de mengeling van de gevoelens die we hebben wat is zijn motief kan het fucking zachter
gedichten zijn architecturaal
ik studeerde eerst business toen dacht ik dit gaat hem niet worden ik hou niet van puzzels en ik haat surrealisme
wilde advocaat worden om geld te verdienen en ik hou van winnen koud sliep met twee pyjama’s en onder twee dekens de iconische held is op straat
ik kan het amper betalen maar ik hou van brooklyn we hebben totale controle over onze bestemming maar ik wil niet meer over ziekte praten ben ik een mythe of mens of mier?
geen dialoog nee, ik woon nu dertig minuten verderop ik vind eigenlijk wat ik zelf zeg het meest interessant
reproduceer de gewelddaden die hem zijn aangedaan je moet elke dag aan je identiteit werken
hij kocht mijn boek las er beetje in gaf het weg toen toch spijt ik moet opnieuw kalibreren waarom ben je hier? uit eenzaamheid nee
door slechte keuzes in de problemen komen met de politie toen ik je boek las, dacht ik dat deze schrijver een vader moest zijn hoeveel laat je de lezer weten?
vijf keer nee gezegd gaan we nou bier halen je hoeft geen genie te zijn om te weten dat dat is wat er mis is met de wereld over radicale eenzaamheid en desoriëntatie anti david bowie geld uitgeven
ik wilde geen woorden in de muziek hebben ik heb carver gekopieerd en shit geschreven zal ik een hotdog halen
de strijd om weg te gaan of te blijven
vlak landschap lucht zwaar geen horizon het gemeenschapsgevoel in een klein dorp is sterk verdwijnpunt
toen mijn ouders hoorden wat ik wilde studeren zeiden ze: weet dat je niet zo veel gaat verdienen als wij voel me meteen beter na paar minuten buiten
het lange antwoord op uw vraag is: welkom in texas
ben je veranderd als schrijver toen je vader werd? je bent vertrokken؟ schaam je je?
westerns in fabbrico american dream on steroids
(dit was interessant maar ik heb geen aantekeningen gemaakt)
geen ruimte voor iedereen in deze ruimte
sorry hiervoor - ontologische desoriëntatie boris johnson kan geen muziek maken
toen ik mijn stem vond
structuren voorkomen dat we zijn wat we willen antikapitalistisch daar kan ik niet aan denken iedere vriendin is leuker dan zij zelfs de stem van een navigatie app als vriendin de hoofdpersoon heeft zes regels dialoog omdat hij geen engels kan beiden geboren in 1978
ja de natuur indammen leidt alleen tot oorlog de lezing waar je nooit naar toe gaat schuren tegen dat idee je kunt die stem niet uit je hoofd krijgen
ik was geïnteresseerd in duisternis en hier ben ik ik ga nooit naar huis, maar het idee dat het in de buurt is, is goed zijn verhaal over hoe hij een bengaalse migrant heeft vermoord luc ferrari verhaal over jonge mannen of necrobutcher
geluk is het saaiste onderwerp
deze jongen heeft zorg nodig maar begrijpt het niet pathologisch neurotisch persoon gehandicapt door het systeem
dat was wat me slecht deed voelen
voel het in mijn slapen en op mijn borst minimale en repetitieve teksten wauw, ik wist niet dat het zo persoonlijk zou zijn erg misleidend er was geen fruit backstage
het schrijvende deel van mijn persoonlijkheid jaren negentig alom aanwezig
schrijven is als fietsen en het is niet interessant patti wil niet meer met me rondhangen om redenen die ik betreur
het eerste verhaal dat ik las waarin niemand stierf
parabel voor de samenleving als geheel de beste bands waren degene die niet konden spelen
wanhopig proberen niet zijn verleden te zijn de journalist vraagt niet waarom hij het heeft gedaan verloren in een wereld
niemand in de buurt ik wil nog wel een afzakkertje
niet weggaan, maar blijven is moedig

























.png&w=256&q=75)











