Peter Verhelst & Johan Tahon in gesprek met Remco van Rijn

Peter Verhelst (1962, Brugge) is een veelbekroond Belgisch auteur van poëzie, romans en theater. Hij werkt vaak samen met beeldend kunstenaars en met filmmakers. Hij werkte met choreograaf Wim Vandekeybus (o.a. Blush, Sonic Boom, Nieuw Zwart) Als regisseur was hij verbonden met NTGent.

Voor zijn boeken werd hij o.a. bekroond met de Constantijn Huygensprijs, De Sybren Poletprijs, de Grote Poëzieprijs (Zabriskie), de Awaterprijs (Zon), de Gouden Uil (Tongkat), enz… Momenteel werkt hij aan de eindversie van een roman die in april 2027 zal verschijnen. 

Johan Tahon (Menen, België, 1965) is geen beeldhouwer geworden. Hij is het altijd geweest en zal het ook altijd zijn. Voor hem is beeldhouwen als ademen. Al op jonge leeftijd ontdekte hij dat objecten lichtheid gaven aan de zwaarte van het bestaan. Pijn was zijn motor, maar toch gunde elk van de onder zijn handen ontstane beelden hem een blik op de schoonheid van de wedergeboorte. Tahon was instant verslaafd, ging beeldhouwkunst studeren aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten (KASK) in Gent en was nog geen dertig toen hij de internationale kunstarena betrad. Sindsdien is hij altijd onderweg, om nooit aan te komen. Hij woont en werkt in België.

Rusteloos en vol verlangen naar het onzegbare tast Johan Tahon de grenzen af van het grote onbekende. Vertrouwend op zijn materiaal, techniek en vaardigheid gaat hij even onbevreesd als koppig op zoek naar het niets dat tegelijkertijd alles is. Naar een heden dat ook verleden en toekomst is. Naar de stilte die alleszeggend is. De afgelopen decennia blies Tahon leven in een indrukwekkende rij mysterieuze bronzen, gipsen en keramische sculpturen: gekwetste reuzen en ongenaakbare engelen, gekwelde wezens en ingetogen monniken, sensuele naakten en amorfe hybriden. Allemaal – of ze nu in een handpalm passen of tot monumentale hoogte reiken – zweven ze tussen de aarde en de hemel.