Emmanuel Carrère

Emmanuel Carrère (1957), de Franse schrijver van De tegenstander, Yoga en V13 schreef met zijn nieuwe boek Kolchoze, dat eind september verschijnt, zijn eigen familiegeschiedenis. Vier generaties, anderhalve eeuw en een familie die keer op keer midden in de Europese geschiedenis terechtkomt.

Carrère begint bij zijn ouders. Zijn vader Louis, die bij speeches graag opende met ‘Vanavond improviseren wij’, was jarenlang bezig met de genealogie van de familie. Zijn moeder was Hélène Carrère d’Encausse, een belangrijke westerse expert op het gebied van Rusland en de Sovjet-Unie, die in 2023 op 94-jarige leeftijd overleed. Zij werd geboren in Parijs, als dochter van een Georgische vader en een Duits-Russische moeder, in een familie die na de Russische Revolutie alles was kwijtgeraakt. Later zou ze zelf haar leven wijden aan het land waar haar familie vandaan kwam en als eerste vrouw aan het hoofd komen te staan van de Académie Française.

In Kolchoze gaat Carrère terug naar Rusland en Georgië, naar de bolsjewistische revolutie en de Russen die naar Europa vluchtten. Hij volgt zijn familie door twee wereldoorlogen, de Sovjet-Unie en de val ervan, tot aan de Russische invasie van Oekraïne. Maar tussen al die geschiedenis zitten gewoon zijn ouders, grootouders en overgrootouders: verliefdheden, huwelijken, ruzies, geheimen, mensen die verdwijnen en verhalen die binnen een familie een eigen leven gaan leiden.

Dat zoeken naar wat er werkelijk is gebeurd, en wat je daar als schrijver vervolgens van maakt, loopt door veel van Carrères werk. Voor De tegenstander schreef hij over Jean-Claude Romand, die achttien jaar lang deed alsof hij arts was en uiteindelijk zijn vrouw, kinderen en ouders vermoordde. Voor V13 zat Carrère maandenlang in de rechtszaal bij het proces over de Bataclan aanslagen van 13 november 2015 in Parijs. In Kolchoze hoeft hij voor zijn onderwerp voor één keer niet naar een ander te kijken. Hij heeft genoeg aan zijn eigen familie.