Tjitske Jansen en Asha Karami

Tjitske Jansen is een alleskunner. Ze combineert in haar schrijfwerk schijnbaar als vanzelf poëzie, proza en theater. Al vanaf haar vroegste bundels, Het moest maar eens gaan sneeuwen (2003) en Koerikoeloem (2007) treedt ze veel en vaak. Daarnaast geeft ze met grote inzet les over schrijven, poëzie en performance aan middelbare scholieren. Voor haar tweede bundel kreeg ze de Anna Bijns Prijs, de derde werd genomineerd voor De Bronzen Uil, de vierde, Iedereen moet ergens zijn, verschijnt in januari 2021.

Asha Karami
De meesten van ons leiden behoorlijk lineaire levens: we worden geboren in het land waar we sterven, we krijgen een naam bij geboorte die hooguit verandert als we in het huwelijk treden en kiezen een carrièrerichting uit. Buiten dit gestroomlijnde pad ligt een veel grotere, complexere wereld. Het snijpunt waarop die twee elkaar raken, dát lijkt de kern van poëzie van Asha Karami. Asha leerde zelf in haar eerste zeven levensjaren vier talen, veranderde driemaal van naam en werkt naast het schrijven als jeugdarts, als ringarts bij vechtsportgala's en als yogadocent.

Asha Karami's debuutbundel Godface (2019, De Bezige Bij) werd lovend ontvangen en haalde nominaties binnen voor de Herman de Coninckprijs, De Grote Poëzieprijs en de E. du Perronprijs. Haar gedichten lijken zich intuïtief te vormen – ze plaatst schijnbaar zonder hiërarchie zware thema’s naast verraderlijk lichtvoetige. Ze is een dichter die met open vizier naar de wereld tuurt, maar tegelijk uit durft te halen als het onderwerp daarom vraagt. Ze is een geëngageerde ziel die niet schroomt de beul te spelen, maar die taak evenwel nooit zonder compassie zal uitvoeren.