David Grossman

Ook Israël heeft een Grote Drie als het gaat om literatuur, en David Grossman (1954) is er één van (naast Amos Oz en A.B. Yehoshua). Bekend is hij onder meer van Zie: liefde, Het zigzagkind, De stem van Tamar (verfilmd als Someone to Run With) en Haar lichaam weet het. Recent trokken zijn essays over literatuur en politiek veel aandacht. De bundel, met als titel Writing in the Dark, bevat onder meer Grossmans beroemde toespraak uit 2006, uitgesproken bij de herdenking van de moord op de vroegere minister-president Rabin.

In zijn nieuwe roman Een vrouw op de vlucht voor een bericht schrijft hij niet expliciet over de problematiek waarmee Israël zo vaak de voorpagina’s haalt, maar wil hij vooral invoelbaar maken wat het voor individuele mensen betekent om in een land als Israël te leven. Een land waar alles wat je doet zich afspeelt tegen de achtergrond van ‘de situatie’, en een besef van strijd, angst en onzekerheid altijd aanwezig is.

Een vrouw op de vlucht voor een bericht verhaalt over een moeder die haar zoon de oorlog in ziet gaan en probeert om hem te beschermen door zoveel mogelijk aan hem te denken en over hem te praten. Dat doet ze tijdens een trektocht door Israël; ze is van huis weggegaan om maar niet te hoeven horen hoe het haar zoon vergaat.

De invalshoek levert een epos op over de Israëlische staat van zijn sinds 1967. Het verhaal is geïnspireerd op Grossmans eigen ervaring; tragisch genoeg sneuvelde zijn zoon tijdens het vervullen van zijn dienstplicht. De roman was toen al grotendeels af, maar, zoals Grossman in het nawoord schrijft, ‘het klankbord van de werkelijkheid waarin de laatste versie tot stand kwam, was meer dan ooit veranderd’.

Een vrouw op de vlucht voor een bericht wordt in Israël gerekend tot de belangrijkste boeken van het afgelopen decennium. Tijdens BorderKitchen wordt David Grossman over zijn roman geïnterviewd door Marcel Möring.