logologo
open button

Kies de taal

NETHERLANDS

RUSSIA

GESCHREVEN DOOR

Tobi Lakmaker

(NL)

VERTAALD DOOR

Katja Vekshina

(RU)

Tobi Lakmaker - 4 - Kalmeren en etteren

7 November 2021

In de eerste blog die ik tijdens het festival schreef, besteedde ik tamelijk veel aandacht aan mijn acne en dit lijkt me een mooi moment om daarop te komen. Het gaat inmiddels namelijk beter met mijn huid. De pukkel die ik beschreef is gekalmeerd, wat inhoudt dat het nu een wat korstige wond is. Ook dat is een afschuwelijk aanzicht, maar als kijker heb je in ieder geval niet langer het idee dat er nog een uitbarsting wacht; dat er iets wits is dat haar weg naar buiten zoekt.
 Zoals ik vertelde in mijn vorige blog, had ik gisteren een optreden voor televisie. Voor dat soort optredens moet je van te voren vaak in de visagie en ik heb van die gelegenheid gebruik gemaakt om het nog even over mijn moeilijke wang te hebben. De visagiste legde me uit dat ik inderdaad last had van een onderhuidse ontsteking, iets dat je met alle mogelijke agressie tegemoet kan treden maar eigenlijk altijd tevergeefs omdat de uitbarsting intern plaats zal vinden.
 In die zin deed mijn wang me opeens denken aan de opvoeding van kinderen. Zo had mijn vroegere vriendin twee jonge dochters, eentje van vijf en een ander van elf. Het zijn de leukste wezens die ik ooit ontmoet heb; dat vooropgesteld. Maar die van elf had plots veel weg van een onderhuidse ontsteking: je kunt nog zoveel invloed proberen uit te oefenen, nog zoveel druk loslaten op iets waarvan je vindt dat het verandering behoeft, maar alle uitbarstingen die daarop volgen zullen enkel intern zijn. Puberteit, noemt men dat. Wat je ook roept, of liefkozend fluistert – het zal onvermijdelijk resulteren in een mokkig meisje dat zich opsluit in haar kamer.
 Kinderen van vijf zijn gewone pukkels. Flink drukken, en wat jij wilt zal eruit ontspringen. Mijn verlangen bij beide meisjes was bijvoorbeeld dat ze op voetbal gingen. De dag dat ik ze meenam naar hun eerste training stapte de oudste het veld op, deed het gehele anderhalf uur moedwillig mee en zei vervolgens: ‘Dit nooit meer.’ De jongste wist hier zowaar Covid bij te betrekken, meende dat een ander kind een verdacht kuchje had en weigerde om die reden het veld te betreden.
 De dagen daarna liet ik haar met rust, waarop ik weken- en tenslotte maandenlang milde druk heb uitgeoefend en er gebeurde wat ik wilde: een kind dat nergens anders oog voor had dan de bal. Ik geef toe dat dit een wat saai verhaal is. Misschien wil ik vooral een hart onder de riem steken van ouders die hun kinderen als acne beschouwen – jullie zijn verwerpelijk, het ouderschap werkelijk waar niet waard, maar er zit iets in.
 Nu rest mij nog enkel te vertellen hoe het ervoor staat met de pukkel van Natasha Brown. Ook die puist beschreef ik in mijn eerste festivalblog en het was er een van mijn soort: hardnekkig en weerbarstig, onderhuids en puberaal. Omdat Natasha Brown zich een stuk beter houdt aan alle Covid-voorschriften dan ik en daarom het grootste gedeelte van de tijd een mondmasker draagt, heb ik er weinig zorgvuldig naar kunnen kijken. Toch dronken we vanmiddag een biertje in de lobby van ons hotel, waar ze dat ding godzijdank een keer afdeed en ik alle ruimte had voor inspectie. Het gaat goed, kan ik jullie vertellen, met de puist van Natasha Brown. Hij krimpt, en zo te zien heeft ze ‘m in alle rust laten etteren en kalmeren. Waaruit we kunnen concluderen dat er alvast één Chronicles-auteur klaar is voor het ouderschap, en een ander nog geruime tijd niet.

WAT HEEFT DIT VERHAAL GEÏNSPIREERD?

Meer van Tobi Lakmaker en Katja Vekshina

5 November 2021

Tobi Lakmaker - 2

6 November 2021

Tobi Lakmaker - 3

Ik voelde me vandaag een beetje als Mark Rutte. Dat wil zeggen dat ik me zo voorstel dat Mark Rutte altijd veel te doen heeft, en ik had vandaag ook veel te doen. Om eerlijk te zijn heb ik een hekel aan volle dagen en een nog iets grotere hekel aan mensen met volle dagen. Mensen met volle dagen ontlopen iets, geloof ik, en maskeren die vlucht door haast. Echt sukkels, zijn mensen met haast, maar ik was er vandaag dus ook zo een.

4 November 2021

Tobi Lakmaker - 1

Zie The Chronicles live tijdens Crossing Border 2021