logologo
open button

CROSSING BORDER ANTWERP 4 + 6 NOV 2022

arrows

Kies de taal

NETHERLANDS

FRANCE

GESCHREVEN DOOR

Hanan Faour

(NL)

VERTAALD DOOR

Sofiane Boussahel

(FR)

Hanan Faour - 4 - het is 01:42 en alles loopt door elkaar

6 November 2022

vijf november, 10:32
Ik huil voor het eerst in mijn leven in een museum. Het gebeurt als ik in het tegenover vijf kinderboekillustraties van Annet Schaap voor de Bende van de Korenwolfboeken van Jacques Vriens sta. Plots zijn er tranen. Ze vallen terwijl ik kijk naar de tekening waar Pepijn, Joost, Eefie en Nina hun grootmoeder de trap af dragen omdat hun trapliftstoeltje nog niet geïnstalleerd is.

vijf november, 19:05
Berend Botje blijkt geen beer te zijn. Zuid-Laren blijkt geen haven of rivier te hebben waarop Berend met zijn bootje uit varen had kunnen gaan. Kinderillusies worden vertrapt, bespuugd, in de fik gestoken.

vijf november, 10:37
Ik app mijn moeder een foto van Kikker. Ze reageert met: ‘Kikker’ en een emoticon van een groen hartje. De kikkerkamer is een speelparadijs waar kinderen doorheen kunnen kruipen en ik pas niet door de kleine deuropeningen en smalle halletjes. Ik koop een koelkastmagneet van het figuur, eentje waarin hij tussen groene bladeren staat en zijn armen enthousiast omhoog steekt.

*

vijf november, 17:15
Op de rij voor me zit een man wiens kale hoofd de theaterlampen weerkaatst. Op de achterkant van zijn hoofd, zo’n drie centimeter onder zijn kruin,

zes november, 00:52
Google: kan je een kruin hebben als je geen haar hebt?

vijf november, 17:15
zo’n drie centimeter onder de plek waar zijn kruin zou zitten als de man haar zou hebben, zit een deuk. Een diepe deuk, eentje waar mijn vingertop in zou passen. Ik vraag me af hoe het deukje aan zou voelen. Terwijl juryvoorzitter Manon Uphoff voorleest uit het juryrapport speelt de man Wordfeud. Ik buig zo onopvallend mogelijk naar voren, probeer te zien welke letters hij heeft. Ik zou hem willen helpen, porren in het kuiltje in zijn schedel en zeggen: ‘Je kan dit woord leggen’, maar ik ben niet goed in Scrabble.

*

vijf november, 22:52
Ik zeg dat ik op zoek ben naar narratieven binnen narratieven, om die vervolgens te verbinden aan andere narratieven zodat ik daar een nieuwe narratief van kan maken en ik snap geen fuck van wat ik er eigenlijk mee bedoel.

vijf november, 12:53
De zolderkamer waar het gesprek met Mariken Heitman wordt gehouden is gedecoreerd met een menselijke schedel en een opgezette roofvogel. Ik kan Marikens gezicht niet zien door de houten paal voor me. Ik verschuif mijn stoel naar links. Marikens microfoon staat zacht. Ze zegt: ‘Je ontdekt na afloop van je verhaal altijd iets waarvan je niet wist dat het eigenlijk al die tijd al bestond.’

vijf november, 22:57
De microfoon tikt tegen mijn mond aan. Kunnen ze de speekselsliertjes tussen mijn lippen horen?

*

zes november, 00:14
De oliebollenkraam waar we langslopen is gesloten, maar de lichtjes staan nog aan. In sierlijke, cursieve letters, omringd door gloeiende lampjes, lezen we: oliebollen, bananenbollen, nutellabollen,

vijf november, 16:43
‘Ik heb Nocilla niet vertaald. De mogelijkheden dekte de lading niet: Nocilla is meer dan Nutella of hazelnootpasta. Het is ook geen goede titel, de hazelnootpasta-trilogie.’

zes november, 00:15
appelbeignets. Ik zeg: ‘Ik heb op internet een foto van een tompouce-oliebol gezien.’

WAT HEEFT DIT VERHAAL GEÏNSPIREERD?

Meer van Hanan Faour en Sofiane Boussahel

8 November 2022

Hanan Faour - 5 - hoe het langzaam wegebt

Ik krijg mijn koffer met moeite de lift in gerold. Een van de wieltjes draait niet soepel meer, waardoor ik slinger. Ik druk op het knopje ‘0’ en stap bij de zesde verdieping opzij voor een vrouw die de lift in probeert te stappen. Ze drukt op ‘1’, de verdieping van de ontbijtzaal. Ik heb twee uur geleden al ontbeten. De vrouw heeft Havaianas-teenslippers aan en donkerblauwe sokken met gekleurde stippen. Het rubber tussen haar grote teen en die ernaast, duwt tegen de stof van haar sok.

5 November 2022

Hanan Faour - 3 - levens, of: alternatieve werelden, of: gemiste kansen

Er zijn te veel mensen om me heen en de stad is te groot voor mijn hoofd, dus ik ga naar de bioscoop. Ik beland voor twee uur in de utopische leefgemeenschap Victory van Don’t worry darling: een film over simulaties, droge woestijnlucht en wat er gebeurt als je leeft naar het fictieve leven dat je voor jezelf hebt gemaakt. Weer terug in Den Haag luister ik naar schrijfster Olga Ravn die zegt: ‘Ik heb soms het gevoel dat ik artificieel ben.’

3 November 2022

Hanan Faour - 1 - een avondritueel

Het maakt geen verschil of ik een maandlange reis zal maken of maar een nachtje ergens anders slaap: de nacht voor mijn vertrek voer ik altijd een ritueel uit. Ik ga in bed liggen. Ik trek de dekens over me heen. Ik zeg: ‘Dit is mijn bed. Dit is hoe mijn bed voelt. Dit is hoe mijn bed ruikt. Dit is hoe mijn bed klinkt.’

4 November 2022

Hanan Faour - 2 - het gaat weer over slapen

In het paarsblauwe licht van het Heartbeat Hotel draagt Malika voor uit een bundel die Waar ik een slaapkamer heb gehad heet. Tussen een scène in een bus en een scène op een begraafplaats in, denk ik alle plekken waar ík een slaapkamer heb gehad. Er is er maar één: dat ene huis in dat ene dorp. Daarin staat de slaapkamer waarvan de muren ooit geel en blauw waren, en daarna roze met zebrabehang, en later grijs met één-meter-vijftig-hoge posters van Londen, en nog later beige, en als laatste groen.

Zie The Chronicles live tijdens Crossing Border 2022