Back to programme

Momtaza Mehri

The Oasis, Theater aan het Spui

Momtaza Mehri verpakt grote onderwerpen in kleine gesprekken, die uitmonden in titels als ‘De Apocalyps zal naar druivensap smaken.’

‘We wilden een glorieus einde. We wilden een film. We droomden van een finale die het bloed zou bevriezen. Elke dag zouden we wakker worden met het eindigen van iemands wereld. Zo zeker als melkschuim en verraad, zagen we onze ouders en hun ouders het voorbeeld van de planeet volgen en onverschillig worden over hun eigen lichamen.’

De Brits-Somalische Mehri woont in Londen, en heeft een achtergrond in de biochemische wetenschappen. De doelgroep van haar werk is niet beperkt tot kringen van liefhebbers van poëzie, maar richt zich eerder tot de algehele maatschappij. Ze mixt culturele aspecten met filmreferenties, en traditie met alledaagse gedachten, allemaal verpakt in een vlotte verzameling van woorden en zinnen. Haar kracht om abstracte concepten vorm te geven met concrete beeldspraak helpen haar om wrange ideeën in hapklare brokken te presenteren, makkelijk te kauwen, maar moeilijk te slikken.

Mehri’s poëziebundel ‘sugah. lump. prayer’ is ontvangen met prijzen en nominaties. De secties van de bundel zijn vernoemd naar de Islamitische gebedstijden, het ‘ene ding dat constant blijft in het leven van elk Islamitische individu’. De titel van het boek zelf linkt zoetigheid en gebed samen als een vorm van ontsnapping, of redding. Mehri’s mooie woorden beperken haar niet in haar talent om beangstigende onderwerpen aan te snijden, en ons na te doen denken over onze handelingen en die van de wereld om ons heen.

‘Some of us will make it back, the rest

descending into a breaking night, only to be mourned

by those who look like us

across the split lip of an ocean’.

Mehri is nog voorin de twintig, maar ze is al verkozen tot laureaat van jonge mensen in Londen. In deze rol wil ze meer jonge poëten in de stad inspireren, en hun stemmen versterken.

">