The Chronicles

KH: Awel makker, wat scheelt er? Waar zit ge nu weer op te broeden?

GH: Bah, ik amuseer mij hier eigenlijk geweldig, maar ...

KH: Ai, is 't weer van dat? Kunt gij nu niet één keer gewoon genieten? Der is altijd wel iets dat u niet aanstaat.

GH: Hola vriend. Ik moet mij tegenover jou niet verantwoorden, hé.

KH: Allez kom gast, shoot. Wat gaat er u niet? Ge weet: ik ben der voor u. Gij de filosofie, ik zorg wel dat alles blijft draaien. Zeg eens?

GH: Mij stoort het eventgehalte van alles.

KH: Hoezo?

GH: Wel, ik amuseer mij hier geweldig: ik heb al een paar fantastische groepen gezien die ik anders zeker nooit had leren kennen. Maar ik heb zo het gevoel dat bij zulke manifestaties het gevaar bestaat dat het kader in feite belangrijker is dan hetgeen er gepresenteerd wordt, de afbeelding als het ware. Daarnet tijdens het optreden was iedereen op de eerste rij aan het filmen - ze bekeken het concert alleen maar via hun gsm. Dat is een van die fenomenen die je steeds vaker ziet. Kunst als event. We gaan enkel kijken als de verpakking klopt. We kopen het boek in de eerste plaats als de cover en de foto van de auteur en zijn of haar biografie ons aanstaan - en pas dan, als een van de vele factoren, als het verhaal en de stijl goed zitten. Strips heten nu graphic novels, hoewel niemand precies kan uitleggen wat dat dan wel mogen zijn - als het maar cool klinkt.

KH: Dat is 't leven, makker. Wij reageren nu eenmaal op oppervlakkige prikkels. Pas daarna gaan we dieper op de zaak in.

GH: Kan zijn. Maar ik heb gewoon het gevoel dat niemand nog die tweede stap zet. Het event fêteert het kortetermijngeheugen. Events markeren de crisis van het duurzame. Om met Walter Benjamin te spreken: vandaag is alles louter belevenis, er zijn geen ervaringen meer. En daarmee gerelateerd: niet alleen bestaat bv. voor boeken het gevaar dat alles wat er rond gebeurt belangrijker wordt dan hetgeen erin staat - maar wat met teksten die minder goed in de context van een sexy event passen? Je weet dat ik altijd precies die boeken erg goed vind die op het eerste gezicht extreem onsexy en lastig lijken. Musil, Proust, en - we zijn tenslotte in Nederland - veel van Bordewijk.

KH: Ge ziet dat echt te zwart in, makker.

GH: Pff, jij altijd met je onverbeterlijke optimisme en je ‘het leven gaat verder'-gejingle ...

KH: Ge hebt het toch zelf gezegd: werken of kunstenaars over wie je anders nooit iets gehoord zou hebben kunnen door zo'n kader, zoals gij dat noemt, plots onverwachts in de spotlights komen te staan. Bovendien komt kwaliteit op den duur altijd wel bovendrijven. Of niet misschien?

GH: Muzikanten als Harry Nilsson en Judee Sill, of de schrijver Hermann Broch - ken jij die? Nee, dat dacht ik al. Die kent vandaag niemand meer, hoewel die echt geniaal waren. Dat kwaliteit zou bovendrijven en zo is voor mij een typisch idee voor kleine hersenen. Maar ik heb wel een soort theorie, misschien bestaat er toch een oplossing.

KH: Awel, nu ben ik eens echt benieuwd zie.

GH: De tendens dat we steeds meer op prikkels reageren zullen we niet kunnen tegenhouden. Jij niet en ik niet.

KH: Gij en uwe zin voor humor ...

GH: Maar eens het event aan de orde van de dag is, zal hetgeen in geen enkel kader past plots ongemeen interessant worden. Dan wordt het kader de afbeelding en omgekeerd. Events fêteren immers het permanent nieuwe, en als alles nieuw is, is niets nog nieuw. In plaats daarvan zou er dan, in een plotse omkering, een ongeziene aantrekkingskracht uitgaan van het complexe, het veeleisende, het duurzame. De ervaring wordt een belevenis ...

KH: Makker, echt, zijn dat uw doorgesmolten zekeringen die ik riek? Wat mij betreft gaat er meer een aantrekkingskracht uit van ‘Monster of Folk' en die attractieve Conor Oberst. Wat peist ge?

GH: Heb ik een keuze? Het benenwerk is jouw winkel. Zet ze maar rustig in gang. Ik denk nog even verder ...

KH: Awel makker, wat scheelt er? Waar zit ge nu weer op te broeden?GH: Bah, ik amuseer mij hier eigenlijk geweldig, maar ...KH: Ai, is 't weer van dat? Kunt...  Meer

In de Lange Houtstraat laat mijnheer Andriessen zijn golden retriever Spot uit. Tussen de zwarte bomen fonkelt het geeloranje licht van de straatlantaarns. Het is mistig. Sporadisch getoeter, gelach uit...  Meer

MS. Found in a Bottle Mijn naam is Bunny Steiff - van knuffelfabrikant Steiff. Ik weet niet hoeveel tijd mij nog rest voor ik uit elkaar val of door de...  Meer

1Wat voorafgingVersie 1: God schiep de hemel en de aarde en bevolkte haar met dieren en twee mensen. Adam en Eva. Volgens deze theorie zou de hele mensheid van dit...  Meer